Vakantie. Je weet wel, dat heerlijke tijdelijke parallelle universum waarin tijd niet bestaat, je hardloopschoenen onderin de koffer belandden en je ‘training’ vooral bestond uit slenteren naar de ijssalon.
Of misschien was jij juist iemand die op vakantie méér liep dan ooit. Bergpaden op, trails af, zonsopgangrondjes langs de kust. Petje af – echt. Maar voor velen van ons gold: vakantie was even minder hardlopen en meer relaxen. Helemaal oké.
En nu? Nu begint het grote ontwaken weer. De scholen starten, de mailboxen ontploffen, en de dagen krijgen weer structuur. En ergens in dat ritme horen ook je hardloopschoenen weer een vaste plek te krijgen. Je voelt het kriebelen – een soort loopzin gemengd met een vleugje “waar was ik ook alweer gebleven?”
Terug naar ritme (en naar je loopgroep)
Ik betrap mezelf erop dat ik weer verlang naar vaste trainingsmomenten. Naar die dinsdagavond waarop je eigenlijk geen zin hebt, maar toch je hardloopschoenen aantrekt. En dan – eenmaal onderweg – voel je waarom je dit doet. Dat frisse hoofd, die fijne vermoeidheid achteraf, en het praatje met je loopmaatje dat ineens weer voelt als vroeger.
Voor veel hardlopers begint in deze periode het ritme van het hardlopen opnieuw. Niet te gek, niet te veel – gewoon stap voor stap. Terug naar je loopgroep of vereniging, of juist je vaste rondje solo in de vroege ochtend.
Want hardlopen heeft iets magisch: het zet niet alleen je lijf in beweging, maar ook je hoofd.
Tilburg Ten Miles komt eraan!
En alsof dat ritme op zich nog niet genoeg reden is om weer te gaan hardlopen… de Tilburg Ten Miles komt eraan! Zondag 28 september. Zet ’m dik in je agenda.
Of je nu traint voor de 5 km, 10 km of de Ten Miles (16,1 km), dit is hét hardloopevenement van het jaar in Tilburg. De sfeer in de stad is ongeëvenaard: muziek, aanmoedigingen, kinderen die je een high five geven, je eigen naam op het startnummer – het is hardlopen met een festivalgevoel.
Het maakt niet uit of je supersnel bent of vooral komt voor de gezelligheid. Als je meedoet, bén je een hardloper. Punt.
Een stukje geschiedenis (voor wie het leuk vindt)
Voor wie denkt dat de TTM altijd al een groot en strak georganiseerd loopevenement was – think again. Het begon allemaal een stuk bescheidener. In 1998, in Moerenburg, met drie rondes door het groen. Start en finish bij Café Zomerlust – dat er nog steeds zit, net als de koffie en het bier.
De Tilburg Road Runners organiseerden het, als eerbetoon aan hun eerste voorzitter. Vanuit het toenmalige Longa-terrein (nu FC Tilburg) begon een verhaal dat uitgroeide tot wat we nu kennen: de Tilburg Ten Miles, met duizenden lopers, toeschouwers en vooral: de ziel van het hardlopen in onze stad.
En eerlijk is eerlijk: ik loop nog steeds graag in Moerenburg. Voor de rust, de ruimte, en dat fijne gevoel van de allereerste kilometers op vers gras of zompig zand. Daar waar het allemaal begon.
Nog een paar weken…
Nog een paar weken. Nog wat zondagen met lange duurlopen, af en toe een tempoloopje, misschien een regenbui of een training die niet lekker ging – dat hoort er allemaal bij. Maar het komt goed. Want hardlopen is geen exacte wetenschap, het is een gevoel.
En als je die veters van je hardloopschoenen weer strikt, voel je ’t meteen: dit is van mij. Een moment, een beweging, een ritueel.
Dus of je nu net begint, opnieuw begint, of gewoon lekker doorloopt: deze weken zijn voor jou. Loop ze – in de ochtend, in het donker, in je eentje of met een groep. Maar loop.
We zien elkaar aan de start. Of ergens in Moerenburg, waar het ooit begon.
Loop ze!